Inne odpowiedzi wskazywały, że zwykłe nie mówienie tego , jako oczywisty obcokrajowiec, prawdopodobnie pozostanie niezauważone, ponieważ niekoniecznie oczekiwaliby, że zapamiętałeś wszystkie zwyczaje. (Większość Japończyków też nie powie ci nic w twarz, nawet jeśli uznają Twoje zachowanie jako obcokrajowca za szokujące). > mówiąc, że to z powodów religijnych, więc przejdźmy do tego bardziej szczegółowo.
Po pierwsze, powinieneś wiedzieć, że religia w Japonii jest złożona i głęboko zakorzeniona, a nawet włączona do kultury. Jest wiele rzeczy, które zwykli ludzie na ulicy robią, nie będąc w stanie przytoczyć żadnego konkretnego powodu, zwłaszcza powodu, który uważalibyśmy za „teologiczny” lub doktrynalny. Po prostu ... to, co robisz w tym miejscu / w takich okolicznościach. Istnieje również dominująca tendencja do synkretyzmu (idea, że wszystkie religie są ważne lub mają jakąś prawdę), a nie pluralizmu, który jest bardziej powszechny, powiedzmy, w Stanach Zjednoczonych („Ty robisz swoje, a ja robię swoje”). Shintoistyczne ceremonie dojrzewania, chrześcijańskie śluby i buddyjskie pogrzeby dla tych samych ludzi są powszechne i nie są uważane za konfliktowe. 1
Z powodu synkretyzmu pośrednia rola religii w życiu większości ludzi i ogólny kulturowy nacisk na harmonię i podążanie za różnymi rzeczami, bardzo trudno jest wyjaśnić, dlaczego odmawiałbyś zrobienia czegoś z powodów religijnych. Jeśli modlisz się pięć razy dziennie, czytaj Biblię itp., Można to wyjaśnić słowami „o tak postępujemy w mojej religii” (co można rozumieć jako „w mojej kulturze”), ale myśl, że istnieje Czy istnieją konkretne doktrynalne zakazy dotyczące pewnych rzeczy, które byłyby na tyle ważne, aby zastąpić założenie, że będziesz przestrzegać lokalnych standardów kulturowych, jest nowością dla wielu ludzi.
Na przykład kiedyś zwiedzałem z japońską przyjaciółką i poszliśmy do świątyni w jej okolicy. Chociaż doskonale wiedziała, że jestem chrześcijaninem i faktycznie pracuję na pełny etat dla organizacji chrześcijańskiej w Japonii, wciąż była zaskoczona, kiedy odmówiłem, tak grzecznie, jak tylko mogłem, ukłonić się, palić kadzidło lub składać ofiary w świątyni. Jest buddystką (jest to bardziej specyficzna tożsamość religijna niż większość ludzi, z którymi rozmawiałem lub potrafiłem wyrazić), ale myślę, że można uczciwie powiedzieć, że gdyby udała się do katolickiej katedry w Europie, spodziewałaby się wykonać wszelkie zwyczajowe ceremonie tam, niezależnie od jej osobistych przekonań.
[1] Znałem faceta, który był „księdzem weselnym” - nie miał żadnych religijnych referencji i był w rzeczywistości ateistą; jego jedynym zadaniem było być odpowiednio obcym, białym mężczyzną, ubierać się i odprawiać ceremonię w stylu chrześcijańskim. I powiedział, że było to całkiem spodziewane, ponieważ prawdziwi chrześcijańscy duchowni są dość szczupli na ziemi i nie uważani przez miejscowych za obraźliwych, mimo że od czasu do czasu czuł się z tym dziwnie.
P.S. Mam wrażenie, że ponieważ jest to głównie wyraz wdzięczności ludziom, którzy przygotowali jedzenie, stwierdzenie, że itadakimasu nie powinno stanowić problemu dla żadnej znanej mi religii - ale to jest pytanie dla jednego z stosy religii. :)